แทกิล ยอดพยัคฆ์นักล่า ตอนที่ 10.4

แทกิลถึงกับตกตะลึงเมื่อรู้ว่าชายที่ยืนตรงหน้า คือ พี่ชายต่างพ่อ  เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าทั้งตนและทาสสาวออนยอนล้วนมีความเกี่ยวดองทางสายเลือดกับทาสคึนนอมด้วยกันทั้งคู่… แม่ของคึนนอมเป็นทาส คุณตั้งท้องกับพ่อแทกิลแล้วให้กำเนิดคึนนอม ก่อนที่จะแต่งงานกับทาสอีกคนแล้วคลอดออนยอนออกมา  

หลังทาสคึนนอมพยายามร้องขอชีวิตออนยอนกับพ่อแทกิลในฐานะลูกคนหนึ่ง แต่กลับถูกปฏิเสธอย่างไม่ใยดี (ไม่ยอมไว้ชีวิตออนยอน และไม่ยอมรับว่าเป็นลูก) เขาจึงก่อเหตุอันน่าเศร้าสลดด้วยความโกรธแค้น และนั่นก็เป็นทางเดียวที่จะช่วยชีวิตน้องสาวต่างบิดาได้

คิม ซงฮวานหรืออดีตทาสคึนนอมบอกกับแทกิลว่า วันนั้นชายที่เขาฆ่าไม่ใช่พ่อแทกิล แต่เป็นพ่อของเขาเอง!!

แทกิลพุ่งเข้าหาคิม ซงฮวาน แล้วใช้ดาบสั้นจ่อคอเขาอีกที… คิม ซงฮวานถามแทงใจดำแทกิลว่า เขายังรักออนยอนอยู่ใช่ไหม เมื่อเห็นแทกิลแสดงสีหน้าเจ็บปวดใจ คิม ซงฮวานจึงบอกให้เขาตัดใจจากคุณเสีย แทกิลน้ำตาคลอเบ้าแต่ยังแสดงทีท่าข่มขู่ คิม ซงฮวาจึงพูดต่อว่า "ออนยอนแต่งงานแล้ว…กับอดีตครูฝึกซง แทฮา"  

แทกิลได้ยินแล้วหัวใจสลาย น้ำตาไหลพราก และหมดเรี่ยวแรงจนมือที่ถือดาบตกลงข้างลำตัว…เขานึกถึงวันที่ซัดมีดสั้นใส่ผู้หญิงชุดขาวที่อยู่บนหลังม้ากับแทฮา…ที่แท้ทาสสาวออนยอน คนรักที่เขาออกตามหามาตลอดสิบปี ก็หนีไปกับทาสที่เขากำลังตามไล่ล่าโดยมีชีวิตเป็นพนัน  แทกิลเอ่ยชื่อ 'ซง แทฮา' แล้วถามคิม ซงฮวานอีกรอบว่า   ชื่อที่เขาเอ๋ยถึงเมื่อสักครู่นี้ คือ  'ซง แทฮา' ใช่ไหม

คิม ซงฮวาน กล่าวต่อว่า วันนั้นออนยอนไม่ต้องการหลบหนี คุณยืนกรานว่าจะขอตายภายในบ้านของแทกิล แต่เขาเป็นคนลากตัวคุณออกมาเอง ออนยอนไม่ได้ความทำผิดอะไรเลย ถ้าจะผิดก็ผิดที่ (บังอาจ) หลงรักแทกิล

แทกิลแทบไม่ได้ยินเรื่องที่คิม ซงฮวานพูด ใจของเขานึกถึงแต่ทาสสาวออนยอน เขาถามอย่างเลื่อนลอยว่า 'ออนยอนแต่งงานกับซง แทฮาแล้วเหรอ'… คิม ซงฮวาน ต้องการปกป้องน้องสาวจึงกล่าวย้ำว่าตนเป็นคนผิด หากแทกิลรักออนยอนจริงก็อย่าออกตามหาคุณอีกเลย  และเพื่อให้ให้ความแค้นระหว่างเขากับแทกิลยุติลง   คิม ซงฮวานจึงจับดาบสั้นในมือแทกิลมาแทงที่ท้องตนเอง ก่อนที่จะเรียกแทกิลว่า 'น้องชาย'  เป็นนัดแรกและครั้งสุดท้าย

แทกิลหัวเราะทั้งน้ำตา เขารำพึงรำพันถึงทาสสาวออนยอนด้วยความเจ็บปวดใจว่า ผู้ชายมีตั้งเยอะแยะทำไมถึงเลือกทาสหลบหนี แล้วทำไมต้องเป็นซง แทฮา  เมื่อมองว่า คิม ซงฮวานสิ้นใจตายแล้ว แทกิลก็ยิ่งเจ็บแค้นและเสียใจในขณะเดียวกัน เขาเขย่าร่างอดีตทาสที่ได้ชื่อว่าเป็นพี่ชายต่างมารดาพลางร่ำไห้อย่างน่าเวทนา แล้วร้องบอกว่าใครอนุญาตให้ฆ่าตัวตาย 

เมื่อเห็นแทกิลทรุดนั่งด้วยหัวใจที่บอบช้ำ ซอลฮวาซึ่งรู้เห็นเหตุการณ์มาโดยตลอดก็รู้สึกปวดใจเช่นกัน คุณทั้งสงสารและเห็นอกเห็นใจแทกิล จึงเดินมาคุกเข่าเงียบๆ ข้างกายเขาด้วยน้ำตาคลอเบ้า แล้วกุมมือที่เปื้อนเลือดของแทกิลขึ้นมา